Błędnie napisana nazwa firmy na stronie głównej i awaria rzadko używanej funkcji eksportu: co naprawisz najpierw? Takie argumenty są powodem, dla którego zespoły testowe oddzielają ważność od priorytetu. Jeden opisuje uszkodzenie techniczne, drugi opisuje pilność biznesową.

Bez tego rozróżnienia każdy błąd zostanie oznaczony jako „krytyczny”, etykiety tracą znaczenie, a programiści przestają im ufać. W tym przewodniku znajdziesz jasne definicje i przykłady, a także prosty proces podejmowania takich decyzji. Przykłady mają charakter ilustracyjny, a dokładne skale różnią się w zależności od zespołów i narzędzi.

Krótka odpowiedź

Odpowiedzi Ważność: jak bardzo ten błąd wpływa na produkt? Awaria lub utrata danych są poważne, w przeciwieństwie do usterek kosmetycznych.

Priorytetowe odpowiedzi: jak szybko powinniśmy to naprawić? Zależy to od klientów, których to dotyczy, terminów, przychodów, ekspozycji prawnej i reputacji marki.

Pomyśl o szpitalu. Ciężkość określa stopień ciężkości stanu pacjenta. Priorytetem jest kolejność leczenia pacjentów, która zależy również od innych czynników, takich jak to, kto może bezpiecznie poczekać i jakie zasoby są wolne.

Ważność i priorytet obok siebie

Poziomy ważności

Większość zespołów używa około czterech lub pięciu poziomów. Oto popularna skala:

Poziomy priorytetów

Zapisz, co każdy poziom oznacza dla Twojego zespołu, najlepiej podając docelowy czas reakcji dla każdego z nich. „P1 oznacza, że ​​ktoś zacznie w ciągu godziny” jest znacznie bardziej przydatne niż „P1 oznacza bardzo ważne”.

Cztery kombinacje z przykładami

Najprostszym sposobem zrozumienia tego jest przyjrzenie się każdej kombinacji:

Wysoka ważność, wysoki priorytet

U wszystkich nie udaje się zrealizować transakcji, firma traci pieniądze z każdą minutą i nie ma rozwiązania. To oczywisty przypadek: rzuć wszystko i napraw to.

Wysoka istotność, niski priorytet

Aplikacja ulega awarii podczas eksportowania do starszego formatu. Technicznie to poważna porażka. Jeśli jednak tylko niewielka część użytkowników kiedykolwiek dotknie tej funkcji, a nowoczesny format będzie działał dobrze, może poczekać na zaplanowane wydanie.

Niska ważność, wysoki priorytet

Na stronie głównej widnieje błędna nazwa firmy. Nic nie jest uszkodzone i żadne dane nie są zagrożone. Jednak każdy odwiedzający to widzi, niszczy to zaufanie, a jeśli jutro ma nastąpić ważna premiera, trzeba to naprawić już dziś.

Niska istotność, niski priorytet

Mała literówka w rzadko odwiedzanym artykule pomocy. Napraw to, kiedy jest to wygodne. Jeśli masz ich pełno, rozważ połączenie ich w jedno zadanie porządkowe.

Jeden błąd, dwa różne priorytety

Ta sama wada może zasługiwać na różne priorytety w zależności od kontekstu. Załóżmy, że wiadomość e-mail z potwierdzeniem zamówienia została wysłana z nieprawidłowym logo.

Dotkliwość nie uległa zmianie, ponieważ wpływ na system jest taki sam. Ale sytuacja biznesowa tak. Czas też może coś zmienić. Błąd, który dzisiaj jest P3, może stać się P1 na tydzień przed uruchomieniem głównego klienta.

Kto decyduje o dotkliwości i priorytecie?

• Testerzy zazwyczaj proponują dotkliwość, ponieważ widzieli dane zachowanie i rozumieli jego wpływ na system.
• Właściciele lub menedżerowie produktów zwykle decydują o priorytetach, biorąc pod uwagę klientów, przychody i plan działania.
• Programiści dodają informacje o przyczynie, ryzyku rozwiązania problemu i czasie jego trwania.
• Zespoły pomocy technicznej dostarczają dowodów na to, ilu klientów problem dotyczy i jak poważny.

Źródła i zespoły różnią się pod względem tych obowiązków, a w małym startupie wszystko to może wykonać jedna osoba. Ważne jest, aby każdy wiedział, kto podejmuje ostateczną decyzję, więc nieporozumienia kończą się decyzją.

Jak ocenić błąd

Jeśli nie jesteś pewien, przeanalizuj te pytania.

Dotkliwość:

1. Czy powoduje utratę lub uszkodzenie danych albo narażenie prywatnych informacji?
2. Czy uniemożliwia to działanie głównej funkcji?
3. Czy istnieje obejście tego problemu i czy zwykły użytkownik może je znaleźć?
4. Jak duża część funkcji ma to wpływ?

Dla priorytetu:

1. Ilu użytkowników to dotyczy i jakich?
2. Czy to kosztuje, stwarza ryzyko prawne lub ryzyko braku zgodności?
3. Czy zbliża się premiera, wersja demonstracyjna lub wyprzedaż?
4. Jak bardzo jest to widoczne i czy może zaszkodzić Twojej reputacji?
5. Czy blokuje inną pracę, na przykład testowanie?

Trwa selekcja błędów

Triage to regularne spotkanie, podczas którego zespół dokonuje przeglądu nowych błędów i decyduje, co będzie dalej. Prosty format działa dobrze:

1. Przygotuj się. Tester upewnia się, że każdy nowy błąd ma jasne kroki, dowody i proponowaną wagę.
2. Potwierdź. Sprawdź, czy można go odtworzyć i czy nie jest duplikatem.
3. Zdecyduj. Uzgodnij wagę, ustal priorytet i przypisz właściciela.
4. Zamknij pętlę. Odrzuć, odłóż lub zaplanuj każdy błąd i zapisz przyczynę.

Niech będzie krótki i częsty. W ostatnich dniach przed zwolnieniem powszechna jest codzienna 15-minutowa selekcja. Ważność i priorytet również wpływają na decyzję o wydaniu, więc ustal od razu zasady, takie jak „brak otwartych błędów S1 i S2 w momencie wydania”, jako część kryteriów wyjścia.

Ważność i priorytet w raporcie o błędzie

Krótki, jasny wpis pomoże każdemu podjąć dobrą decyzję:

Title:    Checkout returns error 500 when a coupon is applied
Severity: S1 - blocks purchase, no workaround
Priority: P1 proposed - sale starts Friday
Build:    2.14.0, production
Reach:    All customers using a coupon (around 30% of orders)
Steps:    1. Add an item  2. Apply SAVE10  3. Click Pay
Result:   Error 500 and no order is created
Expected: Order is created with the discount applied

Liczby te są przykładowe. W prawdziwym raporcie użyj liczb zmierzonych w dziennikach i wyjaśnij swoje rozumowanie. Więcej informacji znajdziesz w naszym przewodniku na temat jak napisać raport o błędzie. Warto także wiedzieć, co oznaczają kody błędów, więc miej pod ręką naszą ściągawkę dotyczącą kodów stanu HTTP.

Typowe błędy

• Traktowanie ich jako tego samego pola. Jeśli zawsze są one zgodne, tracisz przydatne informacje.
• Zawyżanie dotkliwości, aby zwrócić na siebie uwagę. Kiedy wszystko staje się krytyczne, nic nie jest.
• Pozwolenie testerom na samodzielne ustalanie priorytetów. Rzadko mają pełny obraz firmy.
• Nigdy nie przeglądaj zaległości. Priorytety tracą ważność, więc regularnie sprawdzaj ponownie stare błędy.
• Brak pisemnych definicji. Bez nich ludzie inaczej stosują etykiety i kończy się debatą na temat słów.
• Ignorowanie nagromadzeń o niewielkiej wadze. Pięćdziesiąt drobnych problemów może sprawić, że produkt będzie sprawiał wrażenie zepsutego, nawet jeśli żaden z nich sam w sobie nie jest poważny.

Podsumowanie

Rozdziel dwa pytania: jak bardzo jest źle i jak szybko należy to naprawić? Uzgodnij pisemne definicje dla każdego poziomu i wyjaśnij, kto decyduje. W następnym kroku weź dziesięć najstarszych błędów w swoim trackerze i oceń je ponownie, korzystając z powyższych pytań. Prawdopodobnie znajdziesz kilka, które warto przenieść, i kilka, które należy zamknąć.

Najczęstsze pytania

Ucz się dalej